ΕΙΔΗΣΕΙΣ,ΔΕΗ,ΟΡΥΧΕΙΑ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 7 Μαΐου 2010

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ ΜΑΚΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ Ε.Κ. ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ ΣΤΙΣ 5-5 ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ

 Του Αποστολίδη Μάκη
Μέλους ΔΣ της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ



ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ

ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ & ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ


Η ομιλία στη συγκέντρωση του Ε.Κ. Πτολεμαΐδας στις 5-5 την ημέρα της απεργίας ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ

Συναδέλφισσες - συνάδελφοι , φίλες και φίλοι

Διανύουμε την πιο δύσκολη, την πιο τραγική περίοδο στα ζητήματα εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, από τη σύσταση του ελληνικού κράτους. Με πραξικοπηματικό τρόπο καταργούνται οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, που υποτίθεται ότι προστατεύονται από το Σύνταγμα , μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, καταργούνται επιδόματα αδείας, δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, αυξάνονται τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση, έχουμε ολική ανατροπή εργασιακών και ασφαλιστικών σχέσεων.

Όλα αυτά από μια Κυβέρνηση πρόσφατα εκλεγμένη, που λίγους μήνες, προεκλογικά, μας έλεγε:

- Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε! Μας έλεγαν ψέματα! Και αλλάξαμε και βουλιάξαμε!

- Μας έλεγαν ότι “λεφτά υπάρχουν”! Μας έλεγαν ψέματα! Εκτός κι αν εννοούσαν τους μισθούς των εργαζομένων και των συνταξιούχων!

- Μας έλεγαν ότι “την κρίση θα την πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες”. Μας έλεγαν ψέματα! Οι “έχοντες και κατέχοντες έμειναν στο απυρόβλητο”. Την κρίση την πληρώνει ο λαός που δεν φταίει σε τίποτα.

- Μας έθεταν το δίλημμα: “Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;” Ο ελληνικός λαός τους τίμησε με την εμπιστοσύνη του και αυτοί επέλεξαν την πιο χυδαία, την πιο άγρια μορφή βαρβαρότητας, απέναντι σε εργαζόμενους, ανέργους, συνταξιούχους και μικρομεσαία εισοδήματα…

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ιδιαίτερα έξυπνος για να καταλάβει το μέγεθος της ασυνέπειας λόγων και πράξεων…

Δικαιολογείται η Κυβέρνηση λέγοντας ότι “δεν ήξερε τα δεδομένα”. Λέει ψέματα! Απόδειξη, ότι διατηρεί στη θέση του τον ανεκδιήγητο Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Προβόπουλο…

Δικαιολογείται η Κυβέρνηση για την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, λέγοντας ότι φταίει η προηγούμενη Κυβέρνηση. Λέει την μισή αλήθεια! Μπορεί η προηγούμενη Κυβέρνηση να αύξησε υπέρμετρα το δημόσιο χρέος, κι αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί, όμως η επιλογή της υπαγωγής της χώρας μας στο Δ.Ν.Τ. είναι αποκλειστική επιλογή της σημερινής Κυβέρνησης.

Μας λένε κυβερνητικά στελέχη, χωρίς να κοκκινίζουν, ότι “τα μέτρα μας τα επιβάλλει η τρόικα του Δ.Ν.Τ.” Ο ελληνικός λαός στις πρόσφατες εκλογές ψήφισε Έλληνα Πρωθυπουργό, Ελληνική Κυβέρνηση, Ελληνική Βουλή κι όχι υπαλλήλους του κ. Στρος Καν…

Μας λένε ότι τα μέτρα είναι “σκληρά και επώδυνα, αλλά αναγκαία”. Τα μέτρα είναι κοινωνικά άδικα και δυστυχώς αναποτελεσματικά, για τον απλούστατο λόγο: Δεν αντιμετωπίζουν την αιτία του προβλήματος, την παραοικονομία και την μεγάλη φοροδιαφυγή.

Σύμφωνα με “κύκλους” του Υπουργείου Οικονομικών η παραοικονομία στη χώρα μας ανέρχεται στο 40% του ΑΕΠ. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του Υπουργείου Οικονομικών, σήμερα το έλλειμμα επί του ΑΕΠ είναι 133% και το 2014, μετά το Γολγοθά που καλείται να διαβεί ο λαός, θα είναι 144%!

Είναι μονομερή και προκλητικά. Ενώ η Κυβέρνηση μειώνει συνειδητά το επίπεδο ζωής του λαού μας, προβλέπεται ποσό 10 δις ευρώ να διατεθεί στις τράπεζες, διότι έχουν χαμηλή κερδοφορία!

Μας βομβαρδίζουν εδώ και έξι μήνες καθημερινά από τις τηλεοράσεις, με ειδήσεις για τα σπρεντ, για τα ελλείμματα, για πιθανό κραχ, στοχοποιώντας τους δημόσιους υπαλλήλους, λες και αυτοί ευθύνονται για τη διαφθορά, τη διαπλοκή, τις μίζες, τα ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού.

Προσπαθούν να επιβάλλουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό, να στρέψουν τους ιδιωτικούς υπαλλήλους εναντίον των δημοσίων, για να περάσουν πιο εύκολα τα σχέδιά τους…

Ενδιαφέρονται δήθεν περισσότερο για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Αυτό το “ενδιαφέρον” φαίνεται από την κατάργηση των ΣΣΕ για τους νέους κάτω των 25 ετών, από την “παράκαμψη”, δηλαδή την κατάργηση των ΣΣΕ σε περιοχές με υψηλή ανεργία. Το “ενδιαφέρον” φαίνεται από την αύξηση του ορίου απολύσεων.

Στην περιοχή μας, στη ΔΕΗ, υπάρχει εδώ και δύο δεκαετίες, ο απαράδεκτος θεσμός του δουλεμπορίου, που θυμίζω ότι ο Πρωθυπουργός δεσμεύτηκε να καταργήσει. Αντ’ αυτού το δουλεμπόριο προωθείται και σε άλλους τομείς…

Η Κυβέρνηση με πρόσχημα τις αποκρατικοποιήσεις, σχεδιάζει το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ σε ιδιωτικά συμφέροντα, με πρώτη βέβαια στη λίστα την Επιχείρηση που ενδιαφέρει την περιοχή μας, τη ΔΕΗ.

Προσδοκά να εισπράξει μισό δις ευρώ από την πώληση του 17% των μετοχών, που θα δώσει το 66% της ΔΕΗ στους ιδιώτες. Τι να πούμε για το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης που το σχεδιάζει;

Η μονάδα, μόνο η μονάδα, που θα κατασκευαστεί στην Πτολεμαΐδα, θα κοστίσει 1 δις ευρώ και αυτοί εκποιούν το σύνολο της ΔΕΗ για μισό δις!

Είναι ανόητοι; Είναι ανίκανοι; Εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία, εγκληματώντας σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, προχωρώντας σε ένα σκάνδαλο πολλαπλάσιο του Βατοπεδίου και των δομημένων ομολόγων…

Στις 3 Μάρτη η Κυβέρνηση ανακοινώνοντας το πακέτο λιτότητας, δεσμεύτηκε ότι δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα. Δύο μήνες μετά, ήρθε το σημερινό “τσουνάμι” μέτρων. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν κι άλλα, σύμφωνα με τις επιταγές του Δ.Ν.Τ., αν οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα και η κοινωνία δεν αντιδράσουν.

Είμαστε εδώ, αντιστεκόμαστε, στην ακύρωση δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Είμαστε εδώ, αντιστεκόμαστε, στην επιστροφή του εργασιακού μεσαίωνα, ενώνουμε τη φωνή μας με τους εργαζόμενους όλης της Ελλάδας, λέγοντας ΟΧΙ στη φτώχια και στην εξαθλίωση.

Είμαστε εδώ, φωνάζουμε ΟΧΙ στην ακρίβεια που φέρνουν οι αυξήσεις ΦΠΑ και καυσίμων, μειώνοντας την αγοραστική δύναμη του λαού, με τρομακτικές συνέπειες και για τον εμπορικό κόσμο και συνολικά για την οικονομία.

Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι είναι θυμωμένοι, είναι οργισμένοι, τους πνίγει το δίκιο και η αγανάκτηση.

Τα συνδικάτα είναι υποχρεωμένα να ξαναβρούν τη χαμένη τους αξιοπιστία, να μην αφήσουν την οργή και την αγανάκτηση να μεταβληθούν σε πανικό, απογοήτευση, εξατομίκευση, μοναχικούς δρόμους…

Όλοι μαζί μπορούμε να αντισταθούμε αποτελεσματικά στην αντεργατική – αντιλαϊκή λαίλαπα. Όλοι μαζί έχουμε υποχρέωση να αγωνιστούμε για μια ανθρώπινη κοινωνία, για μας και κυρίως για τα παιδιά μας.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ:

ΑΓΩΝΑΣ - ΑΓΩΝΑΣ - ΑΓΩΝΑΣ

Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010

«ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΑ»…ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ


24 Μαρτίου 2010

Επισημαίνω, εξ αρχής, ότι τα παρακάτω έχουν υποστεί επιρροές από τις εξελίξεις που συντελέστηκαν εντός των τελευταίων 35 χρόνων Δημοκρατίας αλλά και από ότι φαίνεται πρόκειται να υποστούν περαιτέρω επιρροές από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, διαχρονικά, ως ενεργά άτομα της κοινωνίας. Ως αναπόσπαστα μέλη του κοινωνικού συνόλου. Τελευταία «πηγή» επιρροών και μάλιστα πολύ κακών επιρροών (από ότι αποδεικνύεται), είναι η όλες οι εξελίξεις, οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις που συντελούνται και δυστυχώς δίνουν την αίσθηση ότι οδηγούν στην… συντέλεια. Μέσα σε ελάχιστες ώρες τα δεδομένα και οι συνθήκες άλλαξαν, κατεστημένα ακυρώθηκαν, κατακτήσεις διαγράφθηκαν, καθεστώτα αναιρέθηκαν και οι προοπτικές φαίνεται να μπήκαν για τα καλά στο πεδίο των ταλαντεύσεων και των κλονισμών.

Τι ζητάμε;

Δυστυχώς τα αυτονόητα. Την επίλυση των προβλημάτων μας σε μία δίκαιη και αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Τι προσδοκάμε; Προσδοκάμε από την πολιτική και από τους πολιτικούς τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες που και αυτό είναι κάτι αυτονόητο και δε θα έπρεπε -σε καμία περίπτωση - να το ζητάμε ή να το απαιτούμε. Το αυτονόητο είναι αυτονόητο .-

Προσφέροντας όλοι, συνειδητά και υπεύθυνα, το κατά δύναμιν στην παραγωγική διαδικασία προσβλέπουμε στην ορθή διαχείριση του παρόντος και του μέλλοντός μας από εκείνους που υποτίθεται ότι από υψηλή ευαισθησία προσφοράς, θυσιάζουν τους εαυτούς τους για το καλό του τόπου και του λαού. Η προσδοκία αυτή, που προϋποθέτει αρχικά την προσωπική και ευσυνείδητη ανιδιοτέλεια και προσφορά του καθενός μας, σήμερα βάλλεται, αμφισβητείται, διαψεύδεται, προδίδεται οικτρά και τελικά αναιρείται.

Η ατομική μας συνεισφορά για την πρόοδο του τόπου μας, πολλές φορές προσκρούει στην έννοια του συμφέροντος, της καλοπέρασης, του βολέματος και της αδιαφορίας. Στοιχεία που αποτελούν πλέον βαριά κληρονομιά του λαού μας, αναπόσπαστο κομμάτι της νοοτροπίας και κουλτούρας μας.

Όμως του λαού η ανωριμότητα και ο ωφελιμισμός δεν είναι ο βασικός λόγος που μένουν βαλτωμένοι αυτού του τόπου οι αγώνες, οι ελπίδες και τα οράματα για ένα καλύτερο αύριο.

Σε μία έμμεση δημοκρατία όμως, όπως η Ελληνική, την ευθύνη των αποφάσεων για ένα καλύτερο αύριο την έχουν οι αιρετοί μας κοινοβουλευτικοί άρχοντες.

Ο λαός «μιλά» κάθε 4 χρόνια με την ψήφο του τοποθετώντας στα κοινοβουλευτικά έδρανα τις τάσεις που καλούνται να ρυθμίσουν την τύχη του, το μέλλον του Έθνους, την θέση του στο Παγκόσμιο γίγνεσθαι. Θιασώτες λοιπόν από την επόμενη της εκλογής των πολιτικών μας - εκλεγμένοι πλέον μέσω της λαϊκής βούλησης στην πιο νωπή της μορφή- τίθεται στην υπηρεσία του κοινού συμφέροντος και της προώθησης των κοινών μας στόχων.

Και στο «νεκρό» χρόνο της διακυβέρνησης του τόπου όπου ο απλός λαός παρακολουθεί τα αιρετά τέκνα του να γνωμοδοτούν για το δικό τους μέλλον, τίθεται εύλογα το ερώτημα περί της αποτελεσματικότητας και της αξιοπιστίας αυτών.

Δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία ότι οι πολιτικοί μας, τουλάχιστον αυτοί που διαχειρίζονται τα τελευταία 35 χρόνια τις τύχες μας, μας έχουν απογοητεύσει. Τα αίτια, σίγουρα είναι πολλά και αλληλοεξαρτώμενα από διάφορους παράγοντες.

Τεκμηριωμένα πλέον, μπορούμε να πούμε, ότι η επομένη κάθε εκλογικής διαδικασίας είναι ημέρα μετάλλαξης – μεταμόρφωσης –παραμόρφωσης θα έλεγε κανείς, όλων αυτών που χθες ακόμα διεκδικούσαν την ψήφο μας. Παράλληλα με αυτή την απογοήτευση όμως νοιώθουμε και γενικότερα (σε όλο της το μεγαλείο) την απαξίωση της πολιτικής σκηνής στην εποχή μας. Οι υποσχέσεις εξανεμίζονται, οι καινοτόμες ιδέες και δράσεις παραπέμπονται στις καλένδες, οι κρυφές αλήθειες αποκαλύπτονται και αυτοί που ουσιαστικά προέρχονται από εμάς, οι πολιτικοί μας, ερίζουν μόνο για τον κυβερνητικό θώκο, επιβεβαιώνοντας αυτό που ίσως θέλουμε πολλές στιγμές να πιστέψουμε ότι «δε μπορεί να είναι αλήθεια», το ότι δηλαδή στην Ελληνική πολιτική σκηνή το ψέμα και η υποκρισία καλά κρατούν.

Έτσι, για μία ακόμα φορά (για πολλοστή φορά) ο λαός νοιώθει προδομένος βλέποντας τα όνειρά του να γκρεμίζονται. Όμως ο τόπος αυτός πρέπει να επιβιώσει και να προχωρήσει μπροστά. Επιβάλλεται πια να αποκτήσει σαφή και ξεκάθαρο προσανατολισμό. Δεν του ταιριάζει και σε τελική ανάλυση δε του αξίζει ο ρόλος του χειροκροτητή των μεγαλόστομων ελπίδων. Δικαιούται μία ενεργητική συμμετοχή και μία αληθινή προοπτική εξέλιξης. Όντως δεν υπάρχουν αδιέξοδα στις δημοκρατίες. Οι διέξοδοι βρίσκονται μόνο στην εξυγίανση και την ορθή λειτουργία των πολιτικών θεσμών κι εκεί θα πρέπει να αναζητηθούν. Γι’ αυτό είναι πλέον καιρός να δοκιμαστούν οι απλοί και άφθαρτοι αυτής της χώρας.

Εκείνοι που θέλουν να μας κοιτάζουν στα μάτια, εκείνοι που θέλουν να είναι πάντα στο πλευρό μας, εκείνοι για τους οποίους αξίες και αρχές δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Γνωρίζοντας ότι η πολιτική είναι μία μηχανή που αλέθει συνειδήσεις, νοθεύει χαρακτήρες, αλλοιώνει προθέσεις και φθείρει αγνές ελπίδες εκτιμώ ότι είναι ώρα να μας εκπροσωπήσουν αγνοί και άφθαρτοι άνθρωποι που αντιστέκονται και δε πιάνονται στα λαδωμένα και βρώμικα γρανάζια αυτής της μηχανής. Αυτοί δεν είναι άλλοι από τους ανθρώπους της προσφοράς. Άνθρωποι που λίγα λένε και πολλά πράττουν. Άνθρωποι όχι ουτοπίες αλλά άνθρωποι που βρίσκονται ανάμεσά μας.

Η προσπάθεια αξίζει και θα πρέπει να την κάνουμε όλοι μαζί. Ας εφαρμόσουμε λοιπόν την συμμετοχική Δημοκρατία. Ας πούμε ΟΧΙ στα δοκιμασμένα μεν αλλά αναποτελεσματικά πολιτικά τζάκια, δε. Ας πούμε όχι στην ιδιοτέλεια και τα προσωπικά συμφέροντα.

Τι ζητάμε;

Ζητάμε συνέπεια, ενεργητικότητα και προσήλωση στο κοινό συμφέρον.

Δεν είναι απαίτηση, είναι δικαίωμα και υποχρέωση.



                                                 Βασιλειάδη Κωνσταντίνος

                                 Γ. Γραμματέας Σωματείου Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας

                                                          ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ